Verbeeld je het volgende: een heuvelachtig landschap, overal waar je kijkt palmboombossen, bamboo hutjes, rijstvelden, super vriendelijke en behulpzame bevolking, blauwe lucht, zon en turkoois kleurige zee vol met gekleurde vissersbootjes. Dit was onze eerste ontmoeting met de Filipijnen!

Onze eerste bestemming was Donsol, bekend wegens de grootste vis ter wereld, de walvishaai. Voor ons ook de reden om hierheen te gaan. Helaas kregen we bij aankomst meteen te horen dat er deze maand nog niet veel walvishaaien waren gespot, ondanks dat maart en april normaal gesproken de beste maanden zijn om ze te zien. We boekten meteen een trip voor de volgende dag. 7.00u stonden we paraat, maar na 4uur op de boot zijn we zwaar teleurgesteld terug gekeerd naar de kust. Al hadden we het wel een beetje verwacht, toch hoop je er wel op. Ook de volgende dag geen succes, dus we hopen ze ooit nog een x te gaan zien.

De tweede avond gingen we in het donker de rivier op om fireflies te gaan bekijken. Mooie ervaring om in het donker met lichtgevende beestjes om je heen en een heldere sterrenhemel op de rivier te varen.

De laatste dag Donsol hebben we 's middags aan een tricycle (soort brommer met zijspan) mannetje gevraagd of hij ons de omgeving wilde laten zien. Dit werd een bijzondere en toffe middag, naast de mooie omgevig hebben we ook een kijkje gekregen in het lokale leven. Zo nodigde hij ons bv. ook uit in zijn huisje (voor onze begrippen meer een schuurtje), waar hij ons met trots voorstelde aan zijn dochtertjes en gevechtshanen.

Het volgende plaatsje was Legazpi waar we eigenlijk alleen heen wilde voor de vulkaan Mayon. Aan de voet hadden we prachtig uitzicht op de hele (nog steeds actieve) vulkaan. Vanuit daar hebben we een nachtbus gepakt naar Manila (waar de kans op doodvriezen door de koude airco groter was dan een busongeluk) om meteen verder te reizen naar Baguio, het Noorden. Helaas niet echt wat te beleven, maar de plaatsjes daarna, Banaue en Batad, maakte alles goed. Hier hebben we namelijk de 2000 jaar oude ifugao rijstterassen bezocht. Onbeschrijfelijk mooi, daarom kun je maar beter de foto's bekijken!

De laatste plaats in het hoge Noorden was Sagada, weer een prachtige omgeving, maar hier kwamen we om hangende doodskisten te bezichtigen. Jawel, voor 20 varkens of 60 kippen kun je met je kistje aan de rots hangen. Beetje luguber (helemaal de kapot gevallen doodskist) maar toch ook wel bijzonder om gezien te hebben.

Echt inmens veel gewandeld en gehiked dus hierna was het tijd voor zon, zee en strand in San Juan! Door vakantiedrukte lukte het ons niet om aan een kamer te komen, gelukkig werden we door een surfinstructeur uitgenodigd om daar thuis te verblijven, erg lief en zo blijkt maar dat het altijd wel weer goed komt. En de reden waarom we hier naartoe kwamen.. Surfen! Mega gaaf om gedaan te hebben en een heerlijk gevoel om op zo'n board te staan.

Onze laatste bestemming in de Filipijnen was Manila, de hoofdstad, om vanaf daar weer terug te vliegen naar Bangkok. Gelukkig hoeven we niet lang in deze mega hete stad te blijven, want over een uurtje vertrekken we naar Hua Hin, een kustplaatsje waar we onze reis naar het Zuiden gaan beginnen.

Psje: Super leuk weer om jullie reacties te lezen en dat jullie onze blog volgen!

Bijzonderheidjes:
- De Filipijnen lijkt in niks op andere Aziatische landen. Veel groener, hele andere taal (soort mixje van aziatisch, engels en spaans) en zelfs de bevolking ziet er anders uit.
- In plaats van boeddhisme is hier het katholieke geloof. Mede mogelijk gemaakt door 350 jaar spaanse overheersing.
- Je hebt hier om de 2 meter een fastfood keten, je loopt sneller tegen de mc donalds aan dan een gezellig eettentje.