De tijd vliegt voorbij in prachtig Azië. Zo zitten we in het vliegtuig naar Bangkok en nu zijn we opeens al 2 maanden verder met nu al zoveel mooie herinneringen, gave ervaringen opgedaan en zoveel plekken gezien.

In Sihanoukville hadden we een dagtrip naar het eiland Koh Rong, waar we de middag op een onwijs mooi strand hebben gespendeerd. Je moest wel een zonnebril dragen want het zand was zo wit dat het pijn deed aan je ogen! Ook kon je zo ver de zee inlopen met helder blauw water. Geen straf dus om hier een paar uur te chillen (We willen jullie niet jaloers maken hoor;)). 's Avonds hadden Freek, Christina (Oostenrijkse meid waar we ook al tijdje mee samen reizen) en ik afgesproken met Manon. Na een weekje apart reizen waren we weer met elkaar herenigd en meteen een gezellige avond gehad met een lekker waterpijpje. Christina en Manon bleven nog een dagje daar en wij gingen door naar Kep.

Kep is een heerlijk, klein, niet toeristisch plaatsje. Een flinke verademing na een party-plaatsje vol dronken Engelsen. We hadden maar 1 nachtje hier omdat we de dag ernaar de anderen weer zouden ontmoeten in Phnom Penh. Bij aankomst dus lekker rond gaan wandelen. Hier ook onze eerste echte regen van de reis gehad. Om te zorgen dat onze spullen in de tas niet nat werden, hebben we als een stel idioten met poncho's rond gewandeld en ik had het gevoel dat de locals ons flink uitlachten. Er is niet veel te doen maar de rust, langs de kust national park lopen was heerlijk. Daarna op aanraden van mijn vriendinnetje Meander naar een restaurantje gegaan om krab te eten. Hier staat Kep ook om bekend, de beste krab van Cambodja. Voor ons de eerste keer waardoor het nogal een smeerboel werd met die notenkrakertjes en al het gepiel, maar het was inderdaad super lekker! Ook is Kep bekend om zijn mooie zonsondergang maar door het slechte weer hebben we die helaas niet kunnen meemaken.

Hierna door naar een ander uiterste, de hoofdstad Phnom Penh. Die avond weer met Christina en Manon afgesproken en in een spontane bui zijn we een traditionele voorstelling binnen gelopen. Erg grappig om een keer gezien te hebben. Een soort musical maar echt heel anders dan wij kennen, alles gaat erg langzaam en zingen klinkt als klaagzang. Daarna gaan eten en het verbaasde me weer hoeveel kindverkopertjes hier wel niet zijn. Ook in Sihanoukville was ons dat al opgevallen. Behalve dat, ook veel bedelaars en mensen zonder armen of benen door ontploffingen van landmijnen tijdens en na de burgeroorlog (Khmer rouge 1975-1979).

De volgende dag zijn we S21 en de killing fields gaan bezoeken. Op weg ernaartoe in de tuktuk toen we even stil stonden kwam een klein jongetje bedelen om water. We gaven dit hem en hij dronk meteen de hele fles leeg, zo dorstig was hij. Dit soort dingen maken altijd zo'n indruk en laten je weer beseffen dat Azië niet alleen maar mooie kanten heeft. De S21 was vroeger een school maar is door de Khmer rouge omgebouwt tot gevangenis waar ze mensen op een gruwelijke onmenselijke manier martelden. In deze periode hebben ze 25% van hun eigen bevolking uitgemoord omdat ze bang waren dat mensen in opstand zouden komen tegen het communistische regime van Pol Pot. Heel bizar om hier rond te lopen terwijl alle cellen nog intact waren en je beeldmateriaal zag van gemartelde gevangenen. Hierna door naar de Killing Fields, martelkamp en massagraf. Hier kregen we een audiotour wat erg fijn was om zo een betere beeldvorming te krijgen van wat er heeft gespeeld. Wat de meeste indruk maakte was toch wel de 'killing tree'. Dit is een boom waar de rode Khmer babies met hun hoofdjes tegen aan sloeg om ze te doden, op deze manier spaarden ze hun dure kogels. je kunt je vast wel voorstellen dat we de rest van de middag eigenlijk niks meer gedaan hebben en even alles rustig hebben laten bezinken.

Phnom Penh was onze laatste plaats in Cambodja. Toch wel een beetje jammer om dit land te verlaten. We vonden Cambodja echt super, mede omdat het zoveel verschillende gezichten heeft. Vanaf daar hebben we de bus genomen naar Ho Chi Minh City, de hoofdstad van Viëtnam. Wow, wat een stad! Levendig, kleurrijk, duizenden scootertjes, hele smalle straatjes, drukke straten, eetgeuren en chaotisch. We hadden vantevoren niet zo'n goede verhalen gehoord over de hoofdstad maar wij waren allebei meteen verliefd. De mensen zijn wel een stuk assertiever dan de andere landen maar ook oprecht heel vriendelijk. We kwamen iets voor etenstijd aan dus lekker wat rond gestruind in de buurt en een hapje gegeten. In Ho Chi minh hebben we ook het oorlogsmuseum bezocht, over de Amerikaanse oorlog. Hele indrukwekkende beelden gezien en veel beeldmateriaal maar helaas weinig tot geen achtergrond informatie waardoor het voor ons alsnog niet echt duidelijk werd hoe de oorlog in elkaar zat. Het begint trouwens 'zomer' te worden in Azië en de temperaturen lopen op tot 40 graden. Vandaar dat we onszelf wel een middagje waterpark gunden! Gekke ervaring aangezien we (Christina, Manon en ik) de enige toeristen waren en ze ons raar aankeken omdat we een bikini droegen, maar wat waren we blij met de verkoeling. In deze stad ook naar de kapper geweest omdat ik besloten had mijn haar een stuk korter te knippen ivm de hitte. Beviel goed, helemaal toen ik de prijs hoorde.. 2 euro!

Vanaf hier hebben we de bus genomen naar Mui Ne en bij aankomst kwam er iemand naar ons toe die wel een mooi guesthouse had voor een goede prijs (dit gebeurt overigens heel vaak bij aankomst, lekker handig!) en het bleek een klein paradijsje met zwembad te zijn aan de zee! Hier natuurlijk veel gebruik van gemaakt en heerlijk gechilled! (Freek iets te lang want hij ziet er nu een beetje kreeftig uit met zijn mooie kleurtje). Ook hebben we hier een sunrise tour langs 4 hele mooie plekken gedaan die echt super was! We begonnen bij de 'white sanddunes', enorm witte zandvlakte, waar we ATV (all terrein vehicle) hebben gereden en naar de zonsopgang hebben gekeken, gaaf! Als tweede naar de 'red sanddunes' waar we zijn gaan 'sandgliden'. Op weg naar de 'fairy stream' zijn we gestopt bij een vissersdorpje waar een markt gaande was en de vis recht uit zee werd verkocht, leuk om te zien hoe dat gaat. De 'fairy stream' was ook erg mooi, langs kalksteenrotsen liepen we in het water. Bijzondere tour was het! Ook bijzonder was het eten dat ze hier verkochten en wat Freek en Manon wel leuk vonden om te proberen, namelijk krokodil en struisvogel. Volgens mij vonden ze het niet super lekker want beide zeiden dat ze het niet nog een x zouden bestellen.

Manon ging naar het plaatsje Dalat en nadat we daar wat over gelezen hadden besloten we met haar mee te gaan. Volgens lonely planet een super romantisch mooi plaatsje, volgens ons wel prima maar niet speciaal. Wel weer een mooie waterval bezocht waar ze vanalles bij hadden gebouwd. Zo kon je bijvoorbeeld met een bobslee daar rond gaan. Dat wilden we natuurlijk wel! Erg leuk om gedaan te hebben aangezien we hem zelf mochten besturen.

Voor ons was dit eigenlijk maar een tussenstop en de volgende dag dan ook door gegaan naar Hoi An. Dit is denk ik het meest sfeervolle plaatsje dat we tot nu toe hebben gezien. Erg klein, weinig te doen maar heerlijk om uren doorheen te wandelen en te winkelen. Freek heeft zich hier ook flink uitgeleefd! Hoi An staat namelijk ook wel bekend als 'tailor stadje', dus Freek heeft flink wat mooie kleren op maat laten maken. Ook kun je hier heerlijk eten, maar gisteren hebben we toch echt wel een record verbroken! Samen met Manon besloten we om voor een 4-gangen maaltijd te gaan (nu zul je wel denken, wat een luxe, maar het kostte maar 5euro p.p.) en in 25 minuten stond alles op tafel en waren we weer klaar om te gaan. Haha, erg bijzonder maar ondanks dat waren de gerechten echt heerlijk. Morgen op naar Hue, om vanaf daar verder het Noorden in te trekken.

Bijzonderheidjes:
- De rode Khmer heeft tijdens de burgeroorlog overal landmijnen geplaatst maar hier geen kaarten van gemaakt. We hebben dan ook borden gezien met 'warning, landmines' en het is in Cambodja dus ook niet verstandig om van de wegen en gemaakte paden af te gaan.
- Als je het interessant vind om meer over de Khmer rouge te weten, lees dan 'first they killed my father'. Erg indrukwekkend.
- Reizen in Viëtnam is een verademing. Normale wegen, wat een feest!
- In Viëtnam heb je geen tuktuk drivers, dus weer wennen om gewoon weer in een taxi te zitten;).